سپس امير گفت : اين سخن چه نيكو است و به حضّار گفت : اين سخن حقّ است و غير اين فرقه ، باطل باشد . او در حضور اهل مجلس ، به شيخ بزرگوار التماس نمود بسيار نزد امير آمد و شد نمايد ، - رحمة اللّه - على هذا العالم الجليل و الأمير النبيل . [ ادامهء فوايد وجودى امام ] فايدهء سوّم : اگر مخالفين ابا نموده ، بگويند : كلّا و لابدّ ، امام بايد راتق و فاتق در امور رعيّت باشد ، مىگوييم : حضرت با وصف اين‌كه غايب از انظار رعيّت است ، راتق و فاتق در امور آن‌ها هست . بيان اين مبتنى بر نقل خبر شريفى است كه سابقا گذشت ؛ شيخ طوسى در غيبت به اسنادش از ابى بصير از حضرت باقر روايت نموده كه فرمود : صاحب الامر لابدّ است از اين‌كه غيبت و گوشه‌نشينى نمايد و ناچار از گوشه‌گيرى و قوّت يافتن است ؛ يعنى قوّت او در گوشه‌گيرى و ضعف او در معاشرت با خلق باشد ، در سى نفر وحشتى نيست و مدينهء منوّره چه خوب منزلى است ! از اين خبر شريف ، مستفاد مىشود هميشه سى نفر با حضرت مىباشند . بعد از وضوح اين مطلب مىگوييم : علّامهء مجلسى رحمه اللّه در بحار ، اين سى نفر را به رجال الغيب تعبير فرموده كه در ايّام غيبت با حضرت هستند و سياسات بلاد و ترتيب امور عباد به امر آن بزرگوار ، به كف با كفايت ايشان است . پس انتفاع آن‌ها ، به وجود حضرت و انتفاع ساير مردم به وجود اين سى نفر ، از فوايد وجودى آن بزرگوار است ، اگرچه در بلاد و امصار غايب از انظار و غيرمشاهد به ابصار است . فايدهء چهارم : امام عصر - عجلّ اللّه تعالى فرجه الشريف - نواميس شرعيّه و احكام نبويّه را حفظ نمايد و آن‌ها را دارايى كند ، اماناتى كه يدا بيد از تمام انبيا و مرسلين و حجج ربّ العالمين به او رسيده ، از ضياع و تلف ، مصون و محروس بدارد و آن جناب به نفس نفيس خود ، به احكام دينى من الجزئى و الكلّى عمل نمايد ، تا آن‌كه در احكام و عمل به آن‌ها تعطيل لازم نيايد .